Društvo
U Kolašinu planiraju spomenik kapetanu Bošku Bulatoviću
Većina odbornika Skupštine opštine Kolašin podržala je inicijativu za podizanje spomenika kapetanu I klase Bošku V. Bulatoviću, oficiru crnogorske vojske i borcu na Solunskom frontu.
Većina odbornika Skupštine opštine Kolašin podržala je inicijativu za pokretanje postupka podizanja spomenika kapetanu I klase Bošku V. Bulatoviću, oficiru crnogorske vojske i borcu na Solunskom frontu. Odbornici Nove srpske demokratije, koji su podnijeli inicijativu, predlažu da obilježje bude postavljeno na vidnom i javno pristupačnom mjestu u gradskom području, dok bi konkretna lokacija bila naknadno određena.
Spomenici su već postali jedan od prepoznatljivih obilježja mandata aktuelne kolašinske vlasti, ali predlozi o tome kome treba odati počast izazvali su različite stavove o prošlosti i kulturi sjećanja.
Spomenik mitropolitu Amfilohiju Radoviću otkriven je prošlog oktobra u dvorištu Crkve svetog Dimitrija, dok je 13. oktobra podržan i program za spomenik "nevino stradalima na Lugu 1942. godine".
Opozicija nije bila protiv podizanja spomenika Bulatoviću, čiji život i ratni put, kako su naveli predlagači, opravdavaju trajno obilježavanje njegovog imena u rodnom kraju. Međutim, opozicioni odbornik Balša Cvetković (DPS-SD-građani), Bulatovićev potomak, osporio je kontekst inicijative.
Cvetković je citirao Bogumila Hrabaka i njegovu knjigu "Borba između crnogorskog dvora i srpske vlade oko obrazovanja crnogorske vojske i oko dobrovoljaca 1916-1918. godine":
“U tom djelu piše: ‘Pješad. kapetan I. kl. Boško Bulatović, rodom iz Kolašina u Crnoj Gori, beše stalno praćen jednim žandarmeriskim podnarednikom da ne bi kao “ađutant kralja Nikole” širio kakvu propagandu. Kad ga je komandant brigade upitao: “Ama dokle ćeš ti biti Crnogorac, Bulatoviću?”, on je odgovorio: “I posle smrti, g. pukovniče!”’ Stoga ne mogu podržati inicijativu Nove srpske demokratije da se spomenik Bošku Bulatoviću podigne u kontekstu Dana srpske zastave, jer je moj čukunđed na Kajmakčalanu možda podigao zastavu koju je imao, a ne koju je želio.”
Prema njegovim riječima, inicijativa bi bila opravdana u kontekstu spomen-obilježja Kolašincima poginulim na Solunskom frontu, gdje su, pored Bulatovića, poginuli i mnogi Rovčani i Moračani.
Predlagači ističu Bulatovićevu vezu sa rodnim krajem kao osnov za podizanje spomenika.
“Činjenica da je Bulatović rođen u Rečinama kod Kolašina predstavlja neposrednu zakonsku i istorijsku vezu sa ovom opštinom. Zakon, pored mjesta rođenja, dozvoljava podizanje spomen-obilježja i na drugom mjestu koje je adekvatno za ostvarenje cilja spomen-obilježja, zbog čega smatramo opravdanim da spomenik bude postavljen na vidnom i pristupačnom mjestu u samom gradu Kolašinu.”
U obrazloženju se navodi da je Bulatović rođen oko 1880. godine u Rečinama, školovao se u Kolašinu, a potom na Cetinju završio oficirsku školu. Kao oficir crnogorske vojske učestvovao je u balkanskim ratovima, a nakon kapitulacije Crne Gore 1916. godine nastavio je borbu priključivši se srpskoj vojsci na Solunskom frontu. Komandovao je 2. četom 1. bataljona 5. pješadijskog puka u sastavu Drinske divizije.
Posebno je istaknuto njegovo učešće u borbama na Kajmakčalanu 1916. godine, gdje je poginuo. Prema svjedočenju majora Mihaila Madarevića, Bulatović je nekoliko minuta prije pogibije prvi podigao srpsku zastavu na vrhu Kajmakčalana, podstičući vojnike u napadu.
“Prema drugim zabilježenim istorijskim izvorima, Bulatović je na čelu svoje čete, sa isukanom sabljom i uz poklič ‘Ura!’ izbio na vrh, nakon čega je uskočio u neprijateljski rov i zadobio smrtonosnu ranu u grudi. Živio je dovoljno dugo da sazna da je položaj osvojen.”