Recenzija filma 'Nada': Južnokorejski naučnofantastični blokbaster koji vrijedi pogledati

Film „Nada“ je jedan od najskupljih južnokorejskih filmova svih vremena. Traje dva sata i 40 minuta i počinje kao uzbudljiva vožnja rolerkosterom, miješajući elemente filmova „Terminator“, „Predator“, „Osmi putnik“ i „Avatar".

Na Filmskom festivalu u Kanu, gdje se takmiče filmovi poznati po dubini, inteligenciji i političkim porukama, „Nada“ predstavlja izuzetak sa svojim blokbasterom o čudovištu.

„Nada“ nije samo film o čudovištu; on prelazi od modernog vesterna do akcionog trilera, horora i naučnofantastičnog epa, sa atmosferom filmova iz 1970-ih.

Scenarista i reditelj Na Hong-džin, koji rijetko snima filmove, posljednji put je radio na filmu „The Wailing“ iz 2016. godine, što objašnjava njegovu posvećenost ovom projektu.

Glavni lik, kojeg tumači Hvang Jung-min, policijski je šef u zabačenom gradu Houp Harbor (Luka Nada), u neodređenom vremenu koje podsjeća na 1970-e ili 1980-e.

Radnja počinje kada grupa lovaca pronađe mrtvu kravu sa tragovima kandži, što pokreće potragu za misterioznim stvorenjem koje izaziva razaranje u gradu.

Prvi sat filma je neprekidna akcija puna adrenalina i pucnjave, bez prekida na uplašene porodice ili naučnike.

Policajac, iako grub i nalik Klintu Istvudu, pokazuje strah i paniku, ali nastavlja da prati čudovište.

Stvorenje se ne pojavljuje u prvih 40 minuta, što dodatno pojačava napetost, iako je njegov konačni izgled pomalo razočaravajući.

Film podsjeća na video-igru u mnogim scenama, ali intenzitet i haos nadoknađuju neubjedljivu grafiku.

Zahvaljujući impresivnim kaskaderskim scenama, „Nada“ bi bila ozbiljan kandidat za Oskara u toj kategoriji, kada bi se nagrada dodjeljivala prije 2028. godine.

Radnja prati policajca i njegove pomoćnike, uključujući rođaka odmetnika (Zo In-sung) i naoružanog zamjenika šerifa (Džung Ho-jeon), dok se suočavaju sa čudovištem u šumi.

U filmu se pojavljuju i bizarni kameo nastupi Majkla Fasbendera i Ališe Vikander.

Na Hong-džin očigledno je ljubitelj filmova Arnolda Švarcenegera i Džejmsa Kamerona, jer je inspiraciju crpio iz „Terminatora“, „Predatora“, „Osmog putnika“ i „Avatara".

Pored akcije, film sadrži dubinu, inteligenciju i političke poruke, sa iskrenim prikazom ljudske krhkosti i predrasuda.

Jedina mana je nagli kraj nakon dva i po sata, koji ostavlja utisak da priča nije do kraja ispričana, što može ukazivati na mogućnost nastavka.

Ocjena: ★★★★☆ (četiri od pet zvezdica).