Društvo
Prestanak rada Ulcinjske solane promijenio ekosistem i ugrozio biljni i životinjski svijet
Ulcinjska solana, prestankom proizvodnje soli 2013. godine, izgubila je ne samo privrednu funkciju, već i jedinstvenu ravnotežu između mora, soli i biodiverziteta. Bez redovnog upravljanja vodom, salinitet opada, a staništa ptica, biljaka i insekata rapidno...
Prestanak rada Ulcinjske solane 2013. godine označio je kraj proizvodnje soli i početak dubokih promjena u ekosistemu ovog područja. Solana, smještena ispod nivoa mora, zavisi od složenog sistema kanala i pumpi za dopremanje morske vode, ali trenutno radi samo jedna pumpa, što nije dovoljno za održavanje sistema.
Satelitski snimci pokazuju da je od 2016. do 2025. godine došlo do značajne degradacije sistema bazena i neujednačene distribucije vode. Vegetacija se širi na nekada aktivnim površinama, što ukazuje na pad saliniteta i prestanak redovnog održavanja. Niske slane biljke poput caklenjače polako nestaju, a zamjenjuju ih otpornije i invazivne vrste kao što su trska i tamaris.
Botaničarka Maša Vučinić ističe da je Ulcinjska solana jedno od najvažnijih područja za očuvanje halofitne vegetacije u Crnoj Gori i da su promjene u hidrološkom režimu dovele do smanjenja saliniteta, što nepovoljno utiče na ove biljke. Invazivne vrste, poput Aster squamatus, brzo se šire i ugrožavaju autohtonu vegetaciju.
Ekološkinja Ksenija Medenica navodi da je promjena hidrološkog režima uticala i na ptice. Primjer je zijavac (Glareola pratincola) koji je gotovo nestao sa nekadašnjih kolonija jer su područja zarasla vegetacijom. Salinitet u nekadašnjim rezervoarima pao je sa oko 74 na oko četiri grama soli po litru, što ukazuje na značajne promjene u uslovima ekosistema.
Ulcinjska solana je, iako proglašena parkom prirode 2019. godine, i dalje pod pritiskom zbog nedovoljnog upravljanja i neispunjavanja standarda zaštite prirode koje traži Evropska unija u okviru Poglavlja 27.