Društvo
Politička dinamika i sastav vlasti u Crnoj Gori nakon 2020. godine
Od izbornog poraza DPS-a 2020, Crnom Gorom upravlja koalicija nacionalističkih i tehnokratskih partija, uz podršku manjinskih albanskih i bošnjačkih stranaka. Opozicija upozorava na promjene u identitetskoj matrici države i generacijske razlike u biračkom t...
Od avgusta 2020. godine, nakon izbornog poraza Demokratske Partije Socijalista (DPS) i njenih saveznika, Crnom Gorom upravlja nova partijska koalicija sa zajedničkim imeniteljima. Ideološki profil koalicije odražava savremeni evropski politički univerzum, spajajući nacionalističke (pro-srpske) desničarske partije i interesno povezane tehnokratske entitete.
Srpske nacionaliste predstavljaju Nova Srpska Demokratija (NSD) sa predsjednikom Skupštine Andrijom Mandićem i Demokratska Narodna Partija (DNP) čiji je predsjednik Milan Knežević. Tradicionalne srpske nacionaliste podržava Socijalistička Narodna Partija (SNP) sa ministrom poljoprivrede Vladimirom Jokovićem.
Koalicioni partneri su Pokret Evropa Sad (PES) sa predsjednikom Vlade Milojkom Spajićem i predsjednikom države Jakovom Milatovićem, te Demokratska Crna Gora pod vođstvom Alekse Bečića. Politička partija Ura, uprkos marginalnom izbornom rezultatu 2020, imala je predsjednika vlade 2022-23, ali je danas delegitimizovana, djelimično zbog potpisivanja Temeljnog Ugovora sa Crkvom Srbije.
Važno je istaći da koalicija ne bi imala legitimitet bez podrške albanskih i bošnjačkih manjinskih partija.
Opšti utisak je da vladajuća koalicija okuplja tradicionalne srpske nacionaliste, etničke i vjerske oportuniste, te mlade tehnokrate vođene ličnim i partijskim interesima, uključujući vjerske, ideološke, kripto valute, nepotizam i ličnu promociju. Termin kakistokratija (vladavina najgorih) opisuje sadašnju vlast.
Politička opozicija tvrdi da vladajuća struktura pretvara Crnu Goru u vojni logor srpstva i mijenja njenu unutrašnju matricu identiteta. Nekadašnja vlast priznaje samo simboličnu odgovornost za propuštene prilike u izgradnji čvrstih državnih institucija.
Najveći nedostatak opozicije je nedovoljna pažnja prema generacijskoj promjeni biračkog tijela, gdje mlađa populacija više cijeni ekonomske prioritete nego identitetske ili državotvorne. Opozicione partije i dalje nude motivacioni narativ zasnovan na decenijskoj identitetskoj politici, fokusirajući se na prioritete "očeva" umjesto "djece".
Crna Gora se nalazi u vremenu kada je za društveni oporavak i evropski iskorak neophodno redefinisati tradicionalni suverenistički diskurs i prilagoditi ga savremenim izazovima.
Termin "srpski svet" u ovom kontekstu označava specifičan civilizacijski prostor koji ima uticaj na političku dinamiku u Crnoj Gori.