Nebojsa Juškovic: Judin duh zvani 21. maj

U podgrijanoj atmosferi slavlja 20. godišnjice od obnavljanja nezavisnosti, građane i pristalice obje opcije koje su legitimne i ravnopravne, radi objektivnosti želim da podsjetim na nekoliko nepobitnih činjenica, a u funkciji pune istorijske istine.

1. Crna Gora je obnovila državnost, a za uzvrat je postala zavisna od evro-atlanskih centara moći i međunarodnih kriminalnih struktura sa kolonijalnim statusom.

2. Državnost je obnovila na protivustavnom referendumu, baziranom na protivustavnom Zakonu o referendumu koji je usvojen u Skupštini Crne Gore 1. marta 2006. godine glasovima poslanika DPS i Bloka za zajedničku državu.

(Ne)zavisnost je obnovljena sa manje od 48% upisanih birača bez prava glasa 265.000 državljana Crne Gore u Srbiju. Državljani Crne Gore u ostalim državama imali su pravo glasa, što dovodi u pitanje zakonitost sprovedenog referenduma. Protivustavna obnovljena državnost Crne Gore nije bila u funkciji zadovoljenja potreba građana Crne Gore svih vjera i nacija, već zadovoljenje geostrateških interesa evro-atlanskih centara moći, primarno usmjerenih na rasparčavanje Srbije što je manifestovano 17. februara 2008. godine protivno međunarodnom pravu, proglašenjem lažne države Kosovo, kao i izbacivanja Crne Gore iz istorijskog duhovnog i kulturnog ležišta u pravcu unijaćenja sa ciljem oblikovanja kao Crvene Hrvatske.

3. Ova istorijska prevara koja je srušila viševjekovnu istorijsku težnju predaka, izazvala je nesagledive posljedice na svim poljima od ekonomskih, duhovnih, kulturnih, demografskih, bezbjednosnih itd.

Ove posljedice tektonskih razmjera ne bi mogle biti sprovedene da lideri Bloka za zajedničku državu nisu prihvatili protivustavne uslove koji su u potpunosti odgovarali suverenistima.

Njihova odgovornost kao i svih poslanika Bloka za zajedničku državu u Skupštini Crne Gore 2006. godine još je veća i ima karakter veleizdaje, jer nijednu ustavnu odredbu koja je odgovarala pristalicama Bloka za zajedničku državu nisu ugradili u Zakon o referendumu. Ova konstatacija potvrđuje moju raniju izjavu da su tvorci (ne)zavisne Crne Gore 21. maja 2006. godine lideri Bloka za zajedničku državu, a Milo Đukanović realizator.

Bez njihove pomoći, usvajanjem protivustavnog Zakona o referendumu Milo Đukanović ne bi mogao razbiti zajedničku državu.

Kao član Predsjedništva i generalni sekretar Pokreta za Evropsku državnu zajednicu Srbije i Crne Gore na čijem čelu se u Podgorici nalazio Zoran Žižić premijer SRJ 2000-2001. godine, a u Beogradu akademik Ljubomir Tadić, bio sam upoznat sa svim detaljima referendumske procedure i Judinim duhom koji je zahvatio lidere Bloka za zajedničku državu.

Znajući za takvo stanje duha bio sam inicijator i jedan od autora proglašenja na Savindan 2006. godine „Zašto ne razgovori o referendumu“ koji je objavljen u dnevnim novinama DAN, gdje je jasno naznačen minimum uslova, a prihvatanje uslova ispod tog minimuma je svjesno rušenje zajedničke države.

Nažalost, to su uradili lideri Bloka za zajedničku državu.

Zato 21. maj ne bi trebali da slave pristalice zajedničke države, kao i sve poštene pristalice nezavisnosti koji nisu željeli ovakvu državu gdje cvjeta korupcija, obračuni mafijaških klanova, rasprodaja nacionalnih dobara u bezcjenje i gdje je snishodljivost preporuka, a integritet i poštovanje tradicionalnih ljudskih vrijednosti sa kojim smo se do nedavno ponosili, mana!

Mr Nebojša Juškovic, generalni sekretar Pokreta za Evropsku državnu zajednicu Srbije i Crne Gore