Ljubavna korida: Pornografski limit u djelu Ôshime Nagise

Ôshimin film Ai no corrîda (Ljubavna korida, 1976) predstavlja jedan od najkontroverznijih radova u istoriji sedme umjetnosti, u kojem su snažno i bespoštedno problematizovani brojni seksualni tabui. Film otvara perspektivu za notiranje brojnih metapoetičkih implikacija kada je u pitanju reprezentacija pornografskog sadržaja izvan žanrovskih zabrana.

Ôshima je u ovom djelu odbacio dotadašnje stilističke paradigme japanske kinematografije i uspostavio stilistički pluralizam unutar svog opusa. Svaki njegov film predstavljao je drugačiji izazov i priliku za uspostavljanje različitog znakovnog rasporeda, čime je izbjegavao petrifikaciju forme.

Režiser je istakao da se "realnost se uvijek mijenja", pa se i stil koji treba da je predstavi mora neprestano transformisati. Njegovo odbijanje da se samo-definiše i uspostavi prepoznatljiv izraz sugeriše užitak u multiplikovanju vlastitog pisma i razuđivanju poruke.

Ai no corrîda je "pornografski" film o prevlasti ženske seksualne želje, gdje Sada (Matsuda Eiko) postaje dominantnija, a Kichi (Fuji Tatsuya) pasivniji, održavajući balans u sado-mazohističkoj relaciji. Završna kastracija ne podrazumijeva potpuno poništavanje faličke moći.

Film je ušao u tabuizirani prostor eksplicitnog i nesimuliranog seksualnog prikazivanja, a Ôshima je u preradi deerotizovao pornografsku sliku, što predstavlja vid njegovog subverzivnog djelovanja.

U poređenju sa filmom Jitsuroki Abe Sada (Istinita priča o Abe Sadi, 1975) Tanake Noborua, koji je "uzdržana", gotovo alijenirajuća reinterpretacija l’amour fou motiva, Ôshimin film je izrazito skandalozan i avangardan, sa nužnim "pornografskim" verizmom.

Ôshimina angažovanost nije ideološki nego poetički fundirana, izbjegavajući jednosmjerne političke procjene, i predstavlja važan doprinos japanskoj i svjetskoj kinematografiji.