Laž kao glavno oružje u tumačenju Podgoričke skupštine

Aleksandar Vučić, tokom svoje autokratske vladavine u Srbiji, navodi Podgoričku skupštinu kao izraženu volju naroda Crne Gore da se utopi u Srbiju. Međutim, nijedna saveznička država nije priznala odluke Podgoričke skupštine ni kao legalne ni kao legitimne. Crna Gora je tada bila međunarodno priznata država sa Ustavom i zakonima, uključujući i zakon o izborima, pa je bilo moguće utvrditi volju naroda na legalan način.

Postupak je sproveden u režiji četvoročlanog Odbora, od kojih su dvojica bili državljani Srbije, a dvojica Crne Gore, koji su uzurpirali ingerencije zakonodavnih i izvršnih organa Crne Gore. Na sjednici u Beranama 25. oktobra / 7. novembra 1918. godine, Odbor je propisao "Pravila za biranje narodnih poslanika za Veliku narodnu skupštinu". Ta pravila su podrazumijevala aklamaciju, odnosno dizanje ruku za izbor povjerenika koje je Odbor predlagao.

Beogradska vlada je 25. decembra 1918. godine notifikovala novu državu KSHS zemljama Antante, ali su one odbile da priznaju tu tvorevinu prije mirovne konferencije. U januaru 1919. godine, šefovi velikih država u Parizu su se sporazumjeli da Crna Gora bude zastupljena na konferenciji mira.

Izaslanik Britanskog parlamenta, grof de Salis, koji je boravio u Crnoj Gori 1919. i 1920. godine, u svom izvještaju navodi: "Moja istraga me je dovela do zaključka da je izbor takozvane Velike narodne skupštine bio farsa, da je izvršen prevarom, zastrašivanjem i nasiljem, i da ne održava volju naroda". Izvještaj opisuje nasilje srpske vojske nad crnogorskim narodom, uključujući hapšenja, ubistva i paljenje kuća.

Više od 9.000 građana Crne Gore je ubijeno, oko 5.000 kuća je spaljeno, a hiljade patriota su emigrirale zbog srpskog terora. Zatvori su bili puni, a lideri opozicije su bili u pritvoru ili bjekstvu.

RTS je doveo Predraga Markovića, člana Miloševićeve stranke, koji tvrdi da Crna Gora u vrijeme Podgoričke skupštine nije postojala jer je kapitulirala početkom 1916. godine. Međutim, akt o kapitulaciji nikada nije potpisan, a Crna Gora je ostala saveznik sila Antante sa diplomatskim odnosima. Francuska je diplomatske odnose prekinula tek krajem 1920. godine, a SAD su imale diplomatskog predstavnika kod crnogorske vlade.

Dana 11. oktobra 1918. godine održan je Crnogorski dan u Njujorku, gdje je Crna Gora svečano predstavljena uz prisustvo velikog broja građana i zvaničnika.

Umjesto obmana, bilo bi korisno otvoriti arhive i omogućiti istraživanja, posebno prepiske sa Krfskom vladom i dokumente koji pokazuju pritiske i planove srpske vojske da preuzme kontrolu nad Crnom Gorom.

U intervjuu Njujork tajmsu 27. januara 1919. godine, kralj Nikola je rekao: "Muškarci, žene, đeca su pogubljeni bez suđenja. Bombe su bačene na kuće mojih pristalica. Novac se troši kao voda da privoli moju đecu da se odreknu njihove zakletve. Nema sumnje da ste čuli ovo moje svjedočanstvo i aneksiju moje države od strane Srbije. Pa, to je bilo izglasano od rugla od parlamenta kojeg su nazvali Velika skupština – naziv, koji ne postoji u našem Ustavu. I da nije bilo izglasano ni od koga, bilo bi izglasano od grupa i razbojnika koji su radili u korist Srbije".