Društvo
Arhijerejski sabor SPC-a okončan bez uobičajenih prijema kod Vučića
Arhijerejski sabor Srpske pravoslavne crkve završio je 19. maja, donoseći odluku o razrješenju mitropolita Justina sa upravljanja eparhijom žičkom, dok su razmatrane i posljedice nekanonskog djelovanja religijskih grupacija.
Crkva Srbije (SPC) objavila je sinoć, 19. maja, da je okončano zasijedanje arhijerejskoga sabora, čiji je radni dio počeo 14. maja.
„Detaljno je analizirana situacija u eparhiji žičkoj, njezino materijalno-finansijko poslovanje i pitanje odgovornosti nadležnog eparhijskog arhijereja”, navode u saopštenju za javnost. „U cilju uspostavljanja redovnog crkveno-pravnog poretka u odnosnoj eparhiji, sabor je donio odluku o razrješenju mitropolita Justina od daljeg upravljanja eparhijom žičkom”.
Iz Patrijaršije Srbije su dodali kako su „razmatrane, između ostaloga, i posljedice nekanonskog djelovanja raznih religijskih grupacija”.
Potvrđen je kurs satelita Rusije glavne vjerske zajednice Republike Srbije navodom iz saopštenja da je – citiramo – „razmatrana i dalje aktuelna tema stradanja Ukrajinske pravoslavne crkve [ogranak Moskovske patrijaršije u Ukrajini, prim] od strane aktuelnih vlasti u Kijevu”.
Objavljeno je da, isto kao i Irinej Bulović, Metodije aka Ljubiša Ostojić ostaje član sinoda („crkvene vlade”).
Srpski list „Danas” u komentaru o ishodu saborovanja:
„Uz zaduženje za čitanje optužnice protiv vladike Justina, Metodije je, kako se spekuliše u visokim crkvenim izvorima, bio najtvrđi u napadima”.
O eventualnome cijepanju eparhije Joanikija alijas Jovana Mićovića, iz koje bi izdvojili posebnu eparhiju bokeljsku – a bilo je medijskih najava, uključujući i javno obraćanje o tome eparhije crnogorsko-primorske – iz Crkve Srbije ne saopštavaju da su na saborovanju diskutovali.
Na drugoj strani, Kirila Bojovića, đevera Jelene Borovinić-Bojović i brata poslanika Dragana Bojovića (odnedavno prebjega iz Kneževićeve DNP), već treću godinu drže u v.d. statusu, administratora eparhije zagrebačko-ljubljanske.
Episkop Bojović nije dobio ovu eparhiju, posljedično ni titulu mitropolita; a svoju je matičnu eparhiju u Argentini (buenosajresko-južnocentralnoameričku) napuštio prije bezmalo šest godina.
Porfirije Perić je, dakle, i dalje za sebe zadržao eparhiju zagrebačko-ljubljansku (relativno veliki novac dotira joj se iz budžeta Republike Hrvatske), čak iako je od 2021. istovremeno patrijarh u Beogradu.
Đever Borovinić-Bojović je na saborovanju bio među onima koji su – prema tvrdnji „Danasa” – imali dupli glas o odlučivanju kadrovske sudbine Justina Stefanovića: što bi značilo da je on glasao i ispred eparhijâ i buenosajresko-južnocentralnoameričke i zagrebačko-ljubljanske.
„Za smjenu mitropolita žičkoga, bilo je 27 glasova” – rekao je srpski teolog Blagoja Pantelić, a „neki arhijereji imaju po dva glasa”. Kako je objasnio, „po svemu sudeći, najmanje četvorica koji imaju po dva glasa, glasali su za smjenu; a to bi onda značilo da su 23 episkopa podržala takvu odluku”.
„Za većinu u saboru vam je potreban 21 glas. To znači da patrijarh Porfirije, kao i njegov saborac Aleksandar Vučić, za sada kontrolišu samo tu glasačku mašineriju, ali sve slabije i slabije".
Ovo saborovanje Crkve Srbije, prema dostupnim informacijama, prošlo je bez uobičajenih ručkova, prijemâ, koje Aleksandar Vučić, te zasebno Aleksandar Karađorđević priređuju uz medijsku orkestraciju za svetosavski episkopat.