Analiza erotskog u savremenim crnogorskim romanima

Esej se fokusira na erotsku dimenziju u djelima "Razgovori s Vješticom" Vladimira Vujovića, "Bekos" Enesa Halilovića i "Kraljevski paviljon" Vladimira Vučkovića. Autorka ističe da erotsko kao kategorija ima blisku vezu sa umjetnošću i estetikom, te da se seksualna energija transponuje u različite ljudske djelatnosti, uključujući i književnost.

U "Razgovorima s Vješticom" Vujović prikazuje složene porodične odnose i formiranje ličnosti umjetnika Vida Latinovića, kroz odnos sa snažnom tetkom koja preuzima ulogu majke. Iako je sve na prvi pogled jasno, u djelu postoji misterija i višeslojnost koja izaziva čitaoca na dublju analizu. Stil pisanja je akribičan i podsjeća na njegoševski i selimovićevski, sa jasnim i kristalno čistim tekstom koji ipak skriva složene značenja.

Halilović u romanu "Bekos" prizemljuje erotsko i seksualno kroz svoje likove i rasterećeni stil pisanja. On raskrinkava hipokriziju patrijarhalnog društva i pruža glas onima koji žele da se oslobode društvenih okova, kao što pokazuje kroz lik sestre Lemeza, Cace, koja jasno izražava svoje nezadovoljstvo: "A sestra moja Caca, slušala, slušala…. pa podigne suknju. I drži dugo podignutu… troje starih sagnu glave, u pod gledaju, a ona sikće. Daj pite - ona neće. Daj sira-neće! Ja hoću kitu, hoću muško!". Roman kombinuje erotsko sa porodičnim, društveno-političkim i ekonomskim kontekstom.

Vučkovićev "Kraljevski paviljon" uvodi čitaoca u zatvoreni prostor institucije u kojoj su seksualne iritacije i Erosova rabota prisutni, što dodatno produbljuje temu erotskog u savremenoj književnosti.

Sve tri knjige nude različite pristupe erotskom, od visoke estetske sfere do brutalne otvorenosti, i kroz njih se reflektuje patrijarhalni mentalitet i savremeni društveni izazovi.