Adidasova Trionda: Nova zvanična lopta Mundijala 2026 sa naprednom tehnologijom

Zvanična lopta Svjetskog prvenstva 2026. od tradicionalnog proizvođača adidas zove se Trionda, naziv koji predstavlja tri zemlje i tri boje - crvenu, zelenu i plavu.

Sastavni dijelovi lopte simbolizuju američku zvijezdu, kanadski javorov list i meksičkog orla, dok zlatni detalji aludiraju na boju trofeja - Velike Boginje.

Trionda se razlikuje od prethodnih lopti po tome što ima samo četiri panela, duboke šavove za stabilniji let i elemente koji pomažu lopti da bolje prijanja na vlažnoj podlozi.

Tehnološki je naprednija od svih prethodnih: unutrašnji senzor očitava okrete lopte 500 puta u sekundi i prenosi podatke VAR-u. Lopta se puni prije utakmica, a punjenje traje oko šest sati - od zagrijavanja do potencijalnog izvođenja jedanaesteraca.

Ova tehnologija se prvi put pojavila na Svjetskom prvenstvu 2022. u Kataru, gdje je adidas ugradio bateriju i senzor koji su pomagali kod poluautomatskog otkrivanja ofsajda. Na Euru 2024. mogućnosti su proširene, pa je lopta pomagala sudijama i u osjetljivijim situacijama, poput potencijalnog igranja rukom.

Za Mundijal 2026. adidas je redizajnirao unutrašnjost lopte. Prije je senzor bio bliže središtu, a sada je čip ugrađen u jednu od četiri cjeline, dok ostale imaju protiv-utege kako bi se osiguralo pravilno ponašanje lopte tokom leta.

Trionda je najpredvidljivija lopta Svjetskog prvenstva i nije poput noćne more golmana kakav je bio Džabulani.

Naučne laboratorije sa brojnih svjetskih univerziteta i vodeći fizičari analizirali su Triondu. Testirana je u vazdušnom tunelu i upoređivana sa četiri prethodne lopte sa svjetskih prvenstava.

Trionda se brže uravnotežuje u vazduhu i leti pravilno. Prelaz od njihanja u letu do ravnomjernog događa se kod Trionde manjom brzinom nego kod svih njenih prethodnika.

Nova lopta ulazi u stabilniji aerodinamički režim brzinom od približno 43 km/h. Rezultati za ostale lopte su: Al Rihla (2022) od 50-57 km/h, Brazuka (2014) od 54-57 km/h, Telestar (2018) od 60-64 km/h, a zloglasni Džabulani (2010) od 79-97 km/h.

Trionda se najbrže stabilizuje i manje leluja tokom centaršuta ili šuta iz prekida. Džabulani je imao haotičan let, zbog čega su ga kritikovali golmani poput Ikera Kasiljasa i Điđija Bufona, jer im je bilo teško da procijene putanju lopte.

Međutim, Trionda ima i manu - usporava se većim otporom vazduha pri jakim šutevima. Pri istoj jačini, Trionda ima za nekoliko metara kraći let od prethodnih lopti. No, to su laboratorijski uslovi i tek treba da realni šutevi sa puno efea pokažu pravu vrijednost Trionde.